]> Doodeenvoudig - EXTRA | UITVAARTINDEMEDIA | THEATERENDEDOOD |
Winkelmand
€ 0,00
Vertrouwd en veilig betalen met iDeal

Rouw op je dak wordt goed ontvangen

Door Kyra Hoekstra

Confronterend, rauw, aangrijpend en realistisch, zo omschreven de toeschouwers de voorstelling ‘Rouw op je dak’ van theatergezelschap Traxx. Realistisch was het zeker, geen podium, decors of kostuums, de hoofdrolspelers speelden hun rol temidden van het publiek dat ook bij de voorstelling betrokken werd. ‘Rouw op je dak’ gaat over rouw- en verliesverwerking, Traxx reist door het hele land en speelt op middelbare scholen, bij crematoria en in de kleine theaters.


 

© Theater TraxxDe voorstelling gaat over een 16-jarige jongen, Nick (Jelte Keur) die zijn vader plotseling verliest. Bij zijn beste vriend Kevin (Lennart Eikenhout) gaat zijn verkering uit. Beide vrienden gaan door een rouwproces, maar ze slagen er niet in met elkaar te communiceren wat hun vriendschap niet ten goede komt. Beiden krijgen te maken met tegenstrijdige gevoelens, maar vinden geen steun bij elkaar, ook niet bij docenten op school of thuis. Catrien van der Molen vertolkt drie rollen: Sabina, de vriendin van Kevin, mevrouw Brandt, docent Nederlands en Maria, de moeder van Nick. Het stuk is ontroerend en laat in een notendop de gevoelens zien die je tegenkomt als je te maken krijgt met een verlies.

 

 

© Theater TraxxDe doelgroep betreft jongeren van tussen de 15 en 20 jaar. De voorstelling wordt gebruikt om het taboe rondom de dood en het rouwen bespreekbaar te maken onder jongeren. Vooral in de pubertijd is het voor jongeren moeilijk om voor hun gevoelens uit te komen. Ze stoppen hun verdriet weg, zodat anderen hun pijn en verdriet niet zien. De opgekropte gevoelens kunnen resulteren in agressie, isolement en concentratieproblemen. Regisseur Ailina Boeree vindt het belangrijk dat jongeren een idee krijgen van wat rouwverwerking is. ,,Ook voor docenten is de voorstelling leerzaam, die hebben vaak geen idee hoe ze de nabestaanden moeten benaderen.’’

 

 

 

© Theater Traxx

Toch spreekt de voorstelling niet alleen jongeren aan. Gevoelens van eenzaamheid, verdriet, boosheid en onbegrip zijn niet leeftijdsgebonden. ,,Gelukkig is mijn vriendin niet meegegaan naar deze voorstelling’’, zegt Janneke Hoogland (42) opgelucht. ,,Zij heeft nog niet zolang geleden haar kind verloren, dit zou veel te heftig voor haar zijn geweest.’’

Na afloop van de voostelling is er een nabespreking met de regisseur en de acteurs. De reacties zijn lovend. Wat onder de bezoekers unaniem naar voren komt is herkenning. Herkenning in het onbegrip, in de eenzaamheid of in de boosheid. ,,Het is of ik mijn hele pubertijd opnieuw beleefd heb het afgelopen uur’’, zegt een vrouw uit het publiek. Een man vult aan: ,,Ik zie zoveel terug, het niet kunnen praten met leeftijdsgenoten, het gevoel van verlatenheid en het sterke gevoel van verantwoording dat je later ontwikkelt. Heel treffend’’, voegt hij eraan toe.

Kijk voor meer informatie op www.theatertraxx.nl

 

Klantenservice Over ons FAQ Maatschappelijke betrokkenheid
  disclaimer   privacy statement   cookie instellingen   inkoopvoorwaarden   algemene voorwaarden   klantenservice  over ons  FAQ  maatschappelijke betrokkenheid