]> Doodeenvoudig - BIBLIOTHEEK | VERDERLEZEN | UITVAARTINANDERECULTUREN | CHINA |
Winkelmand
€ 0,00
Vertrouwd en veilig betalen met iDeal

Tradities rondom de dood in China

Door Janie van de Pas

Familiebanden zijn erg hecht in China. Daarom zijn er veel gebruiken als iemand gaat trouwen of bij een geboorte. De belangrijkste familierituelen vinden echter plaats rondom iemands sterven. De gebruiken voor, tijdens en na een begrafenis zijn al eeuwen oud. Slechts op kleine onderdelen zijn ze aangepast aan de tijd.

Geesten en schimmen
In het oude China geloofden de Chinezen niet in de dood als het einde van het bestaan. Als iemand overleed leefde hij, als hij goed was geweest, verder als geest (Shen). Als hij slecht was geweest als schim (Gui). Beiden bleven vaak aanwezig bij hun nabestaanden, en bemoeiden zich overal mee. Vooral als iemand door geweld om het leven was gekomen kon de geest of schim veel last bezorgen. Hoe prominenter de persoon was toen hij leefde, hoe groter de last. De nabestaanden deden er dan ook alles aan om de geest of schim tevreden te houden. Dit deden zij door het graf goed te onderhouden en verschillende rituelen uit te voeren.

De dood werd gemeld aan de goden die de portalen van de onderwereld bewaken. Zij informeerden Yanluo Wang, de koning van de onderwereld. De doden zouden namelijk zeven gerechthoven in de onderwereld moeten passeren voordat zij in de hemel mogen komen. In de onderwereld werd de overledene ‘gekeurd’ of hij naar de hemel mocht. De familie gaf het overlijden door zodat er meer kans was dat de dode naar de hemel ging.

Rituelen
Vlak voor de begrafenis riepen de Chinezen de wolk-ziel aan. De ziel werd teruggedrongen naar het lichaam, zodat deze niet ging ronddwalen. Als dit was gelukt kreeg de dode een jade pen in zijn mond zodat de geest er niet meer uit kon. Ook werd het lijk met zijn voeten naar de deur in de kist gelegd, zodat deze als hij weer opstond gelijk weg kon lopen.

uitvaart_andere_culturenHet was bij de Chinezen heel belangrijk om de voorouderen te eren, dat werd gedaan door middel van vooroudertempels. In deze tempels werden giften gedaan en offers gebracht. Deze offers konden verschillen van ossen tot varkens en zelfs mensen. De nabestaanden wilden dat de dode, hun voorouder, een goed leven in de hemel zou hebben. Daarom werd hij gekleed in fijne zijde en werden er dierbare bezittingen in de kist geplaatst. Ook werden er papieren bezittingen, zoals een huis en geld, verbrand zodat deze bezitting naar de hemel stijgen voor de overledene.

Waarzeggers bepaalden de gunstigste tijden voor elke fase van de begrafenis. Aan het einde van de begrafenis kwam een rouwfeestmaal, waar gasten geld en rollen met lovende woorden aan de familie schonken.

De rouwende familie en vrienden toonden hun verdriet zonder enige remming. Na overlijden van een ouder werd de oudste zoon letterlijk wekenlang ondersteund tijdens het lopen. Zo liet hij zien dat hij was verzwakt door het verlies van één van zijn ouders. De rouwperiode voor een zoon was drie jaar. In deze tijd moest de man zich uit het openbare leven terug trekken. Dit ritueel werd in de oudheid al als overdreven gezien en werd daarom ook vaak niet volbracht. Maar volgens het confucianisme, een Chinese filosofische stroming, was het een emotionele noodzaak om het wel te volbrengen.

Het graf
De zoon van de overledene had de plicht om zijn ouder netjes te begraven. Dit gebeurde uit respect voor zijn ouders. Het graf moest diep genoeg zijn zodat wilde dieren het niet open konden graven. Maar moest ook weer niet zo diep zijn dat het grondwater in het lichaam kon trekken.

uitvaart_andere_culturenDe graven werden versierd en hoe rijker de familie, hoe uitbundiger de versieringen. Veel versieringen op het graf werd gezien als waardering voor de overledene, maar men moest ook opletten voor grafroof. Er werd van alles bij de overledene gelegd, van juwelen en zwaarden tot tafeltjes en sierpotten. Het uitbundigste graf is waarschijnlijk van Qin Shihuangdi, de eerste keizer die heerste van 221 tot 210 voor Christus. Naast vele kunstvormen, zoals juwelen, bamboe oorkonden en zijden strengen, lag er vlak bij zijn graf een terracotta leger begraven. In een kuil zijn meer dan 7000 soldaten gezet. Deze terracotta beelden zijn levensgroot en lijken geen van alle op elkaar. De soldaten moesten de keizer in de hemel beschermen en dienen.

In de graven van de Chinezen werd veel vaatwerk gelegd. Dit werd op een gegeven moment zoveel dat het aantal in wetten werd vastgelegd. Hoe belangrijker een persoon was, hoe meer vaatwerk er in het graf mocht komen te liggen. Zo mocht een koning een set van negen grote potten en acht kommen in zijn graf hebben. Terwijl iemand van adel maar drie potten en twee kommen mocht meenemen. Echter werd er soms meer meegenomen dat bij wet mocht.

Rond 100 jaar voor Christus werden de houten graven vervangen door die van baksteen of steen. De stenen werden gedecoreerd met afbeeldingen van het dagelijkse leven en historische anekdotes. Chinezen besteedden veel aandacht aan de graven. Het graf was zo belangrijk dat het materiaal waarvan de graven waren gemaakt, duurzamer waren dan die van paleizen.

Heden
Nadat de overledene is gewassen, wordt deze opgebaard in een gewone of ronde kist. De ronde kist staat voor de kosmos. Dit is het heelal waar de dode heen zal gaan. Op de kist komen rode en gele bloemen.

Tijdens de begrafenis lopen naaste familieleden met vlaggen vooraan in de stoet. Daarna komt iemand die met papieren geld rondstrooit om de geesten tevreden te stellen. Deze wordt gevolgd door de kistdragers met de kist, waarna de muzikanten komen. De rest van de familie komt daarna. De nabestaanden nemen nog steeds papieren spullen mee om te verbranden, en zo waardevolle spullen de hemel in te sturen. Tegenwoordig zijn dit ook modernere spullen zoals een mobiele telefoon en horloge.

De naaste familie draagt ongebleekte katoenen kleding. Ze dragen een witte tulband of hebben een stukje witte stof op de linker mauw gespeld. In China is wit de kleur van rouw. De familie van de tweede graad draagt witte kleding en de rest is in het blauw gekleed.

De rouwperiode duurt tegenwoordig zeven keer zeven dagen. Deze periode staat voor de tijd die de overledene kwijt is om door de onderwereld heen te komen. Tijdens de 49 dagen rouw wordt er thuis op het altaar een geestenuitzet neergezet. Dit is een kistje met papieren sieraden, geld, kleding en schoeisel. Ook staat er een papieren huis bij. Deze worden op de laatste dag van rouw verbrand. Daarnaast wordt er bij een foto van de overledene wierook gebrand.

Een begrafenis is nog steeds standaard bij de Chinezen, omdat zo de geest rustig wordt gehouden. Maar door de vele doden, zo’n zeven miljoen per jaar, is er niet meer genoeg plaats voor al deze graven. Daarom wordt er in de steden nu vooral gecremeerd. Op het platteland worden nog steeds de traditionele begrafenissen uitgevoerd. De Chinezen houden graag vast aan de begrafenis en daarom worden er vaak illegaal lichamen begraven op het platteland. De begrafenissen zijn nog steeds uitbundig, en hoe rijker de familie hoe uitbundiger de begrafenis.

Chinezen behouden graag hun oude tradities om de doden te eren. De nabestaanden voelen zich verplicht aan hun voorouders om deze tradities in ere te houden. Ook zijn voor de Chinezen de tradities een gewoonte geworden, en zolang er geen reden is om het anders te gaan doen, zal dit niet snel gebeuren. In sommige gevallen, zoals door ruimtegebrek, zien de Chinezen zich echter genoodzaakt om hun gewoontes aan te passen.

Wist u dat...

Doodeenvoudig ook een uitgebreid assortiment uitvaart artikelen heeft? Bijvoorbeeld

Capri CA-10

Capri CA-10

€ 599,00
Klantenservice Over ons FAQ Maatschappelijke betrokkenheid
  disclaimer   privacy statement   cookie instellingen   inkoopvoorwaarden   algemene voorwaarden   klantenservice  over ons  FAQ  maatschappelijke betrokkenheid