]> Doodeenvoudig - BIBLIOTHEEK | VERDERLEZEN | JONGERENENDEDOOD | JODENDOMCHRISTENDOMISLAM |
Winkelmand
€ 0,00
Vertrouwd en veilig betalen met iDeal

De godsdiensten van Abraham: de dag des oordeels

Door Myriam L. van Hulst


Jodendom, christendom en islam gaan alledrie uit van een almachtige God, die beschikt over leven en dood. De dood is het einde van het aardse leven, maar tegelijk het begin van een nieuw leven. Joden, christenen en moslims zien zichzelf allemaal als afstammelingen van Abraham (of Ibrahim), en hun overtuigingen hebben veel overeenkomsten. Maar hoewel de gedachten over een leven na de dood bij de drie religies erg op elkaar lijken, zijn er ook veel verschillen. En ook binnen de religies op zich, zijn er verschillende stromingen, met elk hun eigen opvattingen. Vooral over de vragen wanneer het leven na de dood begint, en wat er in de tussentijd gebeurt, bestaan verschillende ideeën.

Een belangrijke overeenkomst tussen de drie religies, is hun geloof in een dag des oordeels. Aan het einde der tijden, wanneer de Messias op aarde komt, zal God over alle zielen oordelen. Hij bepaalt wie zal branden in de hel, en wie een plek in het paradijs verdient. Dit paradijs bevindt zich volgens sommigen op aarde, de Messias zal immers de hemel op aarde brengen. Volgens anderen zal de aarde juist vergaan bij het einde der tijden, en bevindt het paradijs (of de hemel) zich ergens anders.

De ziel zal tijdens deze ‘opstanding’ opnieuw een lichaam krijgen. Omdat volgens velen het oude lichaam hiervoor hersteld zal worden, moet het zo min mogelijk beschadigd worden. Crematie was vroeger binnen alledrie de religies verboden, maar sommige christenen worden tegenwoordig wel gecremeerd. Zij gaan er vanuit dat God makkelijk opnieuw een lichaam voor ze kan scheppen. En ook onder joden is het geloof dat alleen mensen die begraven zijn, na de dood voort kunnen leven, minder geworden. Al is het alleen maar omdat vele joden die in de tweede wereldoorlog zijn omgekomen, anders geen kans zouden hebben op een leven in het hiernamaals.


Jodendom: doorleven via nakomelingen
Het jodendom is het minst uitgesproken over een leven na de dood. Het lichaam wordt duidelijk als tijdelijke woonplaats gezien; van stof zult gij wederkeren tot stof. Maar het leven na de dood is in het jodendom minder belangrijk dan het leven in het hier en nu. Dat blijkt ook uit de psychologische opvatting van de dood: je bent dood als je niet met de Thora leeft, en je bent levend zolang je verbonden bent met God, ook al ben je dood. Daarnaast zijn nakomelingen in het jodendom erg belangrijk: je leeft voort door je kinderen.

Omdat het jodendom geen officiële leer heeft over de dood, kan iedere jood eigenlijk zijn eigen keuze maken. Veel joden geloven dat het leven na de dood pas begint, wanneer de Messias de hemel op aarde brengt en alle zielen opnieuw een lichaam krijgen. Wat er in de tussentijd met de ziel gebeurt blijft onduidelijk. Anderen geloven in een onsterfelijke ziel die, direct na het overlijden, voortleeft in de hemel bij God, of in de onderwereld. Er zijn zelfs joden die geloven in reïncarnatie.



Christendom: hel, hemel of vagevuur
In het christendom en de islam is duidelijk sprake van een hel en een hemel of paradijs, waarin we zullen voortleven na de dag des oordeels. Wanneer die dag des oordeels komt is echter niet helemaal duidelijk.Volgens sommige christenen gebeurt dit pas bij het einde der tijden, wanneer de Messias naar de aarde komt. Tot die tijd beleeft de ziel een zielenslaap. Anderen geloven dat het oordeel van God kort na het overlijden plaatsvindt, en dat de ziel meteen daarna in het hiernamaals terechtkomt. Als je niet meteen naar de hemel mag, maar ook niet zo slecht bent dat je naar de hel moet, kom je in het vagevuur terecht. Daar blijf je een tijdje, tot je genoeg boete hebt gedaan voor je zonden om naar de hemel te mogen.

Aan het einde der tijden zal er een tweede en laatste oordeel plaatsvinden. De ziel zonder zonden krijgt een nieuw lichaam op aarde, en leeft eeuwig in ‘een nieuw Jeruzalem waar geen leed heerst’. De zondige ziel echter, zal eeuwig branden in de hel.

Christendom: zonden afkopen
Over hoe je het beste in de hemel kan komen, zijn binnen het christendom verschillende opvattingen. Zo hebben sommige groepen een predestinatieleer. Zij geloven dat al vóór je geboorte is bepaald of je uitverkoren bent, en dus in de hemel komt, of dat je verworpen wordt. Als je niet uitverkoren bent, zoals verreweg de meeste mensen, is daar niets aan te doen. Maar voor de zekerheid moet iedereen proberen om zo zuiver mogelijk te leven. Want stel dat je wel uitverkoren bent, dan zou je die uitverkorenheid kunnen verspelen en kom je alsnog in de hel terecht.

Andere groepen gaan er vanuit dat je in de hemel kan komen door te geloven in God en Jezus, en door berouw te hebben van je zonden. Als de stervende op God en Jezus vertrouwt, zal God hem genade schenken.

Door te biechten en boete te doen, kan je volgens sommige christenen al tijdens je leven vergiffenis krijgen voor je zonden. Zo kan je de tijd in het vagevuur verkorten. Enkele eeuwen geleden kon je, in plaats van te biechten en berouw te hebben, je zonden afkopen. Had je een moord gepleegd, dan betaalde je gewoon acht dukaten aan de kerk en het werd je vergeven. Ook voor een dierbare die was overleden, kon je zonden afkopen. Veel christenen kwamen in opstand tegen deze corrupte handel.


Islam: straf van het graf
Binnen de islam bestaan verschillende ideeën over de periode tussen het sterven en de opstanding aan het einde der tijden. Profeten en martelaren gaan direct naar het paradijs, maar in het algemeen gaan moslims er vanuit dat de gestorvene de ‘straf van het graf’ ondergaat. Direct na de begrafenis komen er twee engelen die de overledene een paar vragen stellen, waaraan ze afmeten of hij zondig is of niet. Geeft hij de goede antwoorden, dan krijgt de dode uitzicht op een paradijs met groene weiden, en komen hemelse geuren zijn graf inwaaien. Geeft hij echter de verkeerde antwoorden, dan krijgt hij uitzicht op een hels vuur, hij wordt dagelijks geslagen en zijn graf wordt heel heet of nauw.

Over wat er vervolgens met de dode gebeurt, zijn verschillende ideeën. Volgens de één blijft de ziel bewusteloos tot de opstanding, volgens de ander verkeert hij in een tussenwereld, en weer anderen denken dat hij blijft rondspoken bij zijn graf en zijn huis. De tijd tussen de dood en de opstanding wordt door sommige moslims vergeleken met het christelijke vagevuur. De geest ondergaat volgens hen een proces, waardoor hij steeds meer verlicht wordt.

Aan het einde der tijden wordt de aarde vernietigd, en komt de dag des oordeels. De ziel krijgt een nieuw lichaam, en wordt opgenomen in het paradijs, of in de hel. De hel is volgens de meeste moslims echter niet eeuwig. Uiteindelijk zal God iedereen genadig zijn, en worden alle mensen opgenomen in het paradijs, dat steeds mooier wordt en waar zij tenslotte God (Allah) zullen aanschouwen. Andere stromingen denken echter dat het paradijs maar aan een enkeling voorbehouden is.

 

 

Meer lezen over Koran en Bijbel in verhalen; punt 17 (De Laatste Dag, het Laatste Oordeel), 18 (De vurige hel) en 19 (Paradijstuinen en hemelse stad): www.bijbelenkoran.nl

 

© Myriam L. van Hulst. Meer weten over Myriam L. van Hulst? klik hier

Zie ook: Een christelijke kijk op leven en sterven
Wist u dat...

Doodeenvoudig ook een uitgebreid assortiment uitvaart artikelen heeft? Bijvoorbeeld

Urn 103

Urn 103

€ 310,92
Klantenservice Over ons FAQ Maatschappelijke betrokkenheid
  disclaimer   privacy statement   cookie instellingen   inkoopvoorwaarden   algemene voorwaarden   klantenservice  over ons  FAQ  maatschappelijke betrokkenheid