]> Doodeenvoudig - BIBLIOTHEEK | INFORMATIEREGELENUITVAART | CREMEREN | GESCHIEDENIS |
Winkelmand
€ 0,00
Vertrouwd en veilig betalen met iDeal

Geschiedenis van het cremeren in Nederland

Cremeren is zo oud als de mensheid. In de Bronstijd werden er al urnen in hunebedden bijgezet. Later cremeerden ook Grieken, Romeinen, Germanen en Kelten hun dierbaren. Het Christendom bracht hier echter verandering in.

Cremeren werd verboden 
Christenen waren felle tegenstanders van crematie. Door de dode te begraven in plaats van te verbranden, bleef het lichaam volgens hen intact en 'stond niets de wederopstanding en het eeuwige leven in de weg'. Begraven was de gangbare vorm van lijkbezorging. Cremeren was alleen 'toegestaan' bij epidemieën, veldslagen en als ketterverbranding. 

In de Begrafeniswet van 1869 stond dat alle overledenen begraven moesten worden. Hiermee werd cremeren verboden, echter zonder dat daar strafrechtelijke sancties aan opgelegd waren. Al ten tijde van de invoering van de begrafeniswet begonnen voorstanders (in heel West Europa) zich te organiseren. Zij kregen steun van de medische wereld, die uit het oogpunt van hygiëne en ruimtegebrek de voorkeur gaven aan crematie. Vooral in Duitsland verschenen steeds meer publicaties over dit onderwerp. In tegenstelling tot andere Europese landen, stond de Nederlandse wetgeving crematie niet toe. In Frankrijk, Italië en Duitsland was cremeren echter al wel mogelijk. Het was mogelijk om zich in de ovens van Parijs of Hamburg te laten cremeren, al waren hier wel hoge kosten en ingewikkelde formaliteiten aan verbonden. Zo werd Eduard Douwes Dekker (Multatuli) in Duitsland gecremeerd. Later werd zijn as bijgezet op het terrein van het crematorium in Velsen.

 

 

Dr. C.J. Vaillant

Dr. C.J. Vaillant

De eerste crematie nog illegaal 
In Nederland werd in 1874 de 'De vereniging tot invoering der Lijkverbranding in Nederland' - later De Facultatieve – opgericht met als doel het cremeren in Nederland mogelijk te maken. In 1913 bouwde De Facultatieve het eerste crematorium van ons land: het Crematorium Velsen in Driehuis. De architect van het gebouw was Marinus Poel. De eerste crematie in Nederland vond hier plaats op 1 april 1914 van dr. C.J. Vaillant, hoofdbestuurslid van de Vereniging voor Facultatieve Crematie. om 16.50 uur werd het lichaam ingevoerd in de crematieoven. Om 18.30 uur was het proces voltooid, waarna om 19.10 uur de as uit de oven werd genomen. Deze eerste crematie had 120 liter olie verbruikt. Omdat de crematie onwettig was, werd proces-verbaal opgemaakt. Op basis van de gebrekkige Begrafeniswet werd hij, en allen die volgden echter vrijgesproken.

 

Legalisering van crematie 
Naar aanleiding van een toenemende vraag naar crematie, werd in 1925 onder supervisie van de architect Willem Marinus Dudok gestart met de bouw van een tweede aula en een columbarium. Pas in 1955 werd crematie wettelijk toegestaan. Pas met het aannemen van de herziening van de Wet op de Lijkbezorging in juni 1991 zijn cremeren en begraven - 77 jaar na de eerste crematie - wettelijk gelijk gesteld.

Tegenwoordig (03/2014) kiest meer dan de helft van de mensen voor cremeren.

 

Wist u dat...

Doodeenvoudig ook een uitgebreid assortiment uitvaart artikelen heeft? Bijvoorbeeld

Lelie draagbaar

Lelie draagbaar

€ 375,00
Klantenservice Over ons FAQ Maatschappelijke betrokkenheid
  disclaimer   privacy statement   cookie instellingen   inkoopvoorwaarden   algemene voorwaarden   klantenservice  over ons  FAQ  maatschappelijke betrokkenheid